Krytyka „neuromanii” – tendencji do redukowania ludzkiego doświadczenia do aktywności mózgu i wyjaśniania złożonych zjawisk społecznych czy psychologicznych wyłącznie za pomocą neuroobrazowania (fMRI).

Choć książka nie jest poświęcona wyłącznie buddyzmowi, jest kluczowa dla krytycznej analizy nurtu „neuro-buddyzmu” (badania mnichów w skanerach, wpływ medytacji na korę przedczołową). Autorzy ostrzegają przed nadinterpretacją kolorowych plam na skanach mózgu i naiwnym materializmem.

Główne tezy

  • Neuroredukcjonizm – mylenie korelacji neuronalnej z przyczyną lub wyjaśnieniem zjawiska.
  • Ograniczenia fMRI – technologia ta jest mniej precyzyjna i bardziej interpretacyjna, niż sugerują media popularne.
  • Zastosowanie w buddyzmie – przydatne do dekonstrukcji twierdzeń typu „nauka udowodniła działanie medytacji”.

Powiązane notatki