Obrona tezy, że wczesne teksty buddyjskie (nikaje palijskie i odpowiadające im agamy chińskie) wiernie przekazują nauki historycznego Buddy. Autorzy, obaj mnisi therawady, systematycznie odpierają argumenty sceptyków kwestionujących autentyczność kanonu.
Książka analizuje spójność doktrynalną, językową i historyczną wczesnych tekstów, argumentując za ich niezawodnością jako źródła nauk Buddy.
Główne tezy
- Wczesne teksty wykazują zdumiewającą spójność mimo niezależnej transmisji
- Krytyka „zachodniego hipersceptycyzmu” wobec źródeł buddyjskich
- Teksty były przekazywane ustnie z dużą dokładnością
- Możemy poznać historyczne nauki Buddy
Kontekst
Książka jest odpowiedzią na nurt krytyczny w buddologii, który kwestionuje możliwość dotarcia do „autentycznych” słów Buddy. Pozycja apologetyczna, ale akademicko uargumentowana.