Dosłownie „działanie” lub „czyn”. Prawo przyczyny i skutku w sferze etycznej, determinujące formę przyszłych odrodzeń.
Perspektywa krytyczna
- Legitymizacja hierarchii: Socjologowie (np. Max Weber, a później badacze krytyczni) wskazują, że tradycyjna doktryna karmy służyła jako potężne narzędzie legitymizacji nierówności społecznych i kastowych. Ubóstwo czy kalectwo interpretowano jako „zasłużoną” karę za czyny z poprzednich żyć, co zniechęcało do reform społecznych.
- Indywidualizacja winy: W kontekście zachodnim (np. w McMindfulness) karma bywa redukowana do psychologicznego „poczucia winy” lub indywidualnej odpowiedzialności za sukces, co wpisuje się w neoliberalną ideologię ignorującą uwarunkowania systemowe.
- Demitologizacja: Moderniści często próbują przedstawić karmę jako prawo naturalne, podobne do zasad fizyki, usuwając z niej element moralnego sądu i kosmologii odrodzeń, co drastycznie zmienia jej pierwotną funkcję soteriologiczną.